Copyright © Kamran Lips - 2010
KEUZEMENU
HOOFDMENU
KEUZEMENU
SLECHTZIEND
DE BLINDE TOEKOMST
– deel I --
Verleden, toekomst of toch vandaag
Is het dag of toch nacht, is de vraag
Je leeftijd is zelfs geheel onbekend
Help, je weet niet waar je bent
Het licht is je plotsklaps ontnomen
Is dit de werkelijkheid of je dromen
Weet je niet waar nu heen te gaan
Zitten, lopen, of blijven staan…………
ik voel me
geviseerd,
en vraag me af,
wat doe ik toch
verkeerd?
Zijn het m’n
dichtgeknepen ogen?
Is het m’n rare
bril?
M’n
voorzichtige bewegingen?
Wat maakt het
toch voor verschil?
Dat ik heel m’n
leven slechtziend zal zijn,
heb ik al lang
aanvaard,
toch is het
soms nog even slikken,
dat gescheld en
dat gestaar.
HAAST BLIND
Je ogen
zijn haast blind,
vertroebeld
en getint,
door je
eigen waarheid,
en je eigen
realiteit.
Je kijkt
niet verder dan,
die
waarheid reiken kan,
je denkt
dat je me ziet,
maar
eigenlijk zie je niets.
KLEURENBLIND
DE BLINDE TOEKOMST
– deel II
Op de tast op zoek naar het bekende
Gestruikel over kleren, wat een bende
Hoor je in ene een stem uit duizenden
“weet je wel wie ik dan ben”
Voel je een warme hand toegereikt
Het gevoel dat iemand naar je kijkt
Een hand die je meeneemt naar buiten
Wie heeft deze straf doen besluiten….
Toelichting: Dit gedicht slaat op een fictie verhaal dat ik zelf geschreven heb. Het gehele gedicht staat dan ook bij het verhaal te lezen. Ook al is het fictie, in het verhaal komen situaties voor die elk blind persoon op zijn of haar manier in het dagelijks leven ook tegenkomt.
Ja, ik ben
kleurenblind,
herken geen
geel, groen, bruin of blauw,
maar de
kleur ‘rood’ kan ik voelen,
want schat,
je weet, ik hou van jou.
Willem
Wilmink
SANDER (voor een blinde jongen)
Een lichaam
dat op warmte wacht,
de
zuiverheid van wenkbrauwbogen,
de lijnen
van een mond, die lacht,
de wimpers
boven meisjesogen,
je zult het
zien, zo goed als ieder ander,
Sander.
De lieve
lijnen van haar keel,
de witte
parels van haar tanden,
je zult het
zien in je gestreel
van je twee
fijnbesnaarde handen,
je zult het
zien, zo goed als ieder ander,
Sander.
Je voelt
een haarlok, aait een oor,
en je tien
vingers wachten even
en lopen
dan brutaalweg door
tot de twee
borsten die daar leven.
Je zult ze
zien, intens als ieder ander,
Sander.
En als je
wat verdwaald mocht wezen
en niet
meer weet waar je moet gaan,
dan moet je
't brailleschrift maar lezen
rondom de
tepels die daar staan.
Jij kent
dat eigenlijk veel beter dan een ander,
Sander.
Met je twee
handen en je mond
krijg je
een antwoord op je dromen,
tot je die
kleine driehoek vond,
die woning
waar je thuis kunt komen
en waar je
één kunt worden met die ander,
Sander.
LIEFDE IS BLIND
Open mijn ogen, laat mijn horen, hoeveel jij van mij houd, laat mij jou ruiken,
laat mijn vingertoppen over jouw zachte huid glijden. Ik wil je, ik neem je. Ik
zie niets en ga af op instinct, want lief ik heb je lief, maar door mijn zwarte
wereld is mijn liefde blind!
