Copyright © Kamran Lips - 2010
KEUZEMENU
HOOFDMENU
KEUZEMENU
Hieronder beschrijf ik een reeks aan oogziektes, aandoeningen en afwijkingen met
betrekking tot het menselijk oog. Natuurlijk zijn er nog veel meer dan ik
hieronder beschrijf, maar de meeste van onderstaande onderwerpen zijn wel veel
voorkomende oogziektes. Het betreft hier alleen een algemene beschrijving van
oogziektes, aandoeningen en afwijkingen. natuurlijk kan het zijn dat het van
persoon tot persoon ook anders kan zijn. Mocht het van toepassing zijn kunt u
voor meer gedetailleerdere informatie over onderstaande onderwerpen het beste
met een oogheelkundig arts contact opnemen.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Bijziend/Verziend
Bron: Vrolijk Weer zien
Iemand die bijziend is, ziet wazig in de verte en helder dichtbij. Over het
algemeen kunnen mensen die bijziend zijn zonder bril lezen. In het bijziende
geval is de oogbol langer is vergeleken met het normale oog. De lichtstralen die
in het oog vallen, vallen dan voor het netvlies (retina). In dat geval zie je
het niet meer scherp. Behalve dat de oogbol langer is, is vaak de clindrische
spier rond de lens zit, te gespannen. Daardoor wordt de lens dikker en dus
sterker. Een sterke lens gebruik je om dichtbij te kijken. Dichtbij kijken is
voor een bijziende ook geen enkel probleem. Verziend is juist het
tegenovergestelde. Iemand die verziend is, ziet wazig dichtbij en helder in de
verte.
Blefaritis
Bron: Wikipedia
Blefaritis is een ontsteking van de oogleden, met name de ooglidrandjes waar
de wimpers zijn ingeplant. Dit kan acuut of chronisch zijn. Chronische
blefaritis is een vrij veel voorkomende aandoening. De symptomen zijn jeuk,
irritatie en soms een rood oog. Mensen met een vette huid, roos of droge
ogen hebben eerder last van blefaritis dan anderen. De aandoening kan vroeg
in de jeugd beginnen en gedurende het hele leven als een chronische
aandoening aanwezig zijn. Blefaritis kan ook later ontstaan. Blefaritis
wordt vrijwel altijd veroorzaakt door Staphylococcus aureus. Bij ieder mens
zitten bacteriën op de huid. Soms dringen zij in de huid op de plaats van de
aanhechting van de oogharen. De irritatie die hierdoor ontstaat, gaat soms
gepaard met een overactiviteit van de nabijgelegen talgklieren. Hierdoor
vormen zich schilfertjes langs ooglidrand en oogharen.
Cataract
Bron: Oogziekenhuis Rotterdam
Cataract is een verzamelnaam voor diverse soorten staar. In het oog bevindt zich
direct achter de pupil (het zwarte rondje in het midden van uw oog) een lens. De
lens bestaat uit lenseiwit, omgeven door een kapsel (dit is een dun vlies).
Staar ofwel cataract is een vertroebeling van de ooglens. Staar kan aangeboren
zijn of kan het gevolg zijn van een ongeval of ontsteking van het oog. Meestal
ontstaat staar echter door veroudering van het weefsel van de lens. De lens
wordt dikker naarmate u ouder wordt. Hierdoor verandert hij van sterkte en kan
de brilsterkte ook snel veranderen. Doordat de lens troebeler wordt, kunnen
lichtstralen de binnenkant van het oog (het netvlies) minder goed bereiken.
Hierdoor gaat u wazig zien.
Cornea-erosie
Bron: Wikipedia
Een
cornea-erosie is een oppervlakkige verwonding van het hoornvlies, waarbij
het bedekkende cornea-epitheel is beschadigd, en soms ook het onderliggende
cornea-weefsel licht is beschadigd. Ze ontstaan in de praktijk meestal
doordat men iets in het oog krijgt, een terugverend takje bij het snoeien of
een onverhoeds priemend vingertje van een baby of zeer jong kind. Klachten:
meestal matige tot flinke pijn, roodheid, gevoel of er iets in het oog zit
bij knipperen, tranen, soms iets wazig zien. Als de verwonding niet
penetrerend is (pas op bij dingetjes in het oog onder het beitelen of
hakken!) en er geen vuiltjes of stukjes vreemd materiaal in het oog zijn
achtergebleven zal de genezing meestal vlot verlopen (1 tot enkele dagen).
Het is verstandig een dergelijk letseltje ook als het op het eerste gezicht
onschuldig of minimaal is door een arts te laten onderzoeken om ernstiger
letsel uit te sluiten.
Droge ogen
Bron: Medicinfo.nl
Met droge ogen worden de verschijnselen bedoeld die optreden als gevolg van het
uitdrogen van het oppervlak van het hoornvlies of van het oogbindvlies. De
medische term voor deze aandoening is keratoconjunctivitis sicca. Het is een
vaak voorkomende aandoening die meestal op middelbare leeftijd begint, vaker bij
vrouwen dan bij mannen, en die door tal van factoren kan veroorzaakt worden.
Normaal gesproken beschermen de tranen het oog tegen uitdroging. Bij elke
knipperbeweging met de ogen wordt het traanvocht in een dun laagje gelijkmatig
verdeeld over het oogoppervlak. Dit dunne laagje wordt de traanfilm genoemd. Bij
mensen met droge ogen functioneert de traanfilm niet goed. Dit wordt meestal
veroorzaakt door onvoldoende aanmaak van traanvloeistof door de traanklier. Soms
is de hoeveelheid traanvocht wel toereikend maar is de samenstelling van de
traanvloeistof van onvoldoende kwaliteit of kunnen de tranen het oogoppervlak
niet voldoende bereiken door verstoppingen of onregelmatigheden.
Dubbelzien
Bron: Medicinfo.nl
Dubbelzien betekent dat men meer dan één beeld ziet. Er wordt onderscheid
gemaakt tussen dubbelzien dat alleen optreedt wanneer beide ogen samen kijken (binoculaire
diplopie) en dubbelzien dat ook optreedt wanneer met één oog afzonderlijk (monoculaire
diplopie) wordt gekeken. Normaal gesproken sturen bij het kijken naar een
voorwerp beide ogen afzonderlijk via hun oogzenuw een beeld naar de hersenen.
Omdat de twee ogen eenzelfde voorwerp vanuit een licht verschillende invalshoek
bekijken, verschillen beide beelden heel lichtjes van elkaar. Dit verschil in
perspectief tussen beide ogen geeft het gevoel van diepte of dieptezicht. Zolang
de afzonderlijke beelden maar erg op elkaar lijken, kunnen de hersenen de
beelden toch laten samenvloeien tot één enkel beeld. Dit proces noemen we fusie.
Een voorwaarde hiervoor is dat beide ogen precies in de richting van het
voorwerp kijken zodat het beeld precies op de gele vlek van het netvlies valt.
Dat is immers de plek waar het scherpst mee gezien wordt. Om dit te
bewerkstelligen sturen de hersenen de hele tijd signalen
Fotofobie
Bron: Wikipedia
Fotofobie (lichtschuwheid) is in de oogheelkunde een symptoom, waarbij de
patiënt geen licht in zijn oog of ogen kan verdragen en dit zelfs als pijnlijk
ervaart, ook wel lasoog of sneeuwblindheid genoemd. Behalve in de oogheelkunde, waarbij het o.a. een teken kan zijn van iridocyclitis, acuut glaucoom, uveïtis, en andere ziekten komt het ook wel in
andere gevallen voor, bijvoorbeeld vaak bij migraine en soms bij
hersenvliesontsteking. Deze lichtschuwheid kan leiden tot vermindering van
gezichtsscherpte en soms ook tot letterlijke verblinding. Zonlicht,
fluorescerend licht, UV lampen en kunstlicht vormen de grootste stoorzenders
voor lichtschuwe mensen. Ook de helderheid en intensiteit die licht kan
veroorzaken, vormen vaak een grote belemmering.
De weerkaatsing van licht in de voorruit, op het wegdek, aan het strand
of op witte sneeuw zijn slechts enkele voorbeelden. Lichtschuwheid gaat vaak
gepaard met hoofdpijn, oogirritatie en wazig worden van het zicht.
Glaucoom
Bron: Glaucoomvereniging Nederland
Glaucoom is een aandoening van de oogzenuw. De oorzaak ervan is nog onbekend.
Vaak speelt een verstoring van de waterhuishouding in het oog een rol. Hierdoor
ontstaat er een te hoge druk binnen het oog. Door die verhoogde oogdruk wordt de
bloedvoorziening van de oogzenuw afgekneld. Daardoor raken de vezels van de
oogzenuw steeds meer beschadigd. Blijft de oogdruk te hoog, dan gaan de
zenuwvezels kapot. Hierdoor vallen er, zonder dat men het opmerkt, gedeelten van
het gezichtsveld uit. In het beginstadium veroorzaakt glaucoom dus geen
klachten. Vroege herkenning is belangrijk, omdat onbehandeld glaucoom tot
onherstelbare schade aan de oogzenuw en uiteindelijk tot blindheid kan leiden.
Vaak is de oogboldruk verhoogd, maar dat is niet altijd het geval. Er kan ook
glaucoom ontstaan bij een normale oogboldruk. Veelal speelt een slechte
bloedtoevoer naar de oogzenuw een rol.
Hoornvlieszweer
Bron: Medicinfo.nl
Een cornea ulcus is een zweer (ulcus) van het hoornvlies (cornea). Het is een
ontsteking die zowel de oppervlakkige als de diepere lagen van het hoornvlies
beschadigt. Het ontstekingsproces wordt meestal veroorzaakt door een infectie
met een bacterie of een andere ziekteverwekker, maar kan ook optreden bij een
aantal aandoeningen zonder infectie. Zowel aandoeningen van het oog als
systemische aandoeningen kunnen een corneaal ulcus veroorzaken. Er zijn een
aantal factoren die de kans op een corneaal ulcus verhogen, coals contact
lenzen, vervuilde oogdruppels, zwakke afweer (zoals bij diabetes) en
aandoeningen ooglid.
Keratoconus
Bron: nlkc.nl
Keratoconus is een chronische oogaandoening waarbij het hoornvlies, het heldere
voorste gedeelte van het oog langzaam vervormt. Er onstaat in het midden van het
oog een puntvormige uitstulping, de "conus". Ook wordt het hoornvlies dunner en
kunnen er littekens onstaan. Dit alles heeft een negatieve invloed op het zicht.
In een vroeg stadium van keratoconus worden vaak speciale lenzen aangepast door
specialisten waardoor patiënten vaak een normaal leven kunnen leiden. Helaas
komt het ook voor dat keratoconus zich zover ontwikkelt dat het niet meer
mogelijk is het met een lens te corrigeren of dat lenzen niet meer worden
verdragen. Vaak vindt er dan een hoornvliestransplantatie plaats om het
vervormde hoornvliesweefsel te vervangen.
Kleurenblindheid
Bron: Kleurenblindheid.web-log.nl
Kleurenblindheid is een afwijking in de ogen. Dit komt bijna alleen bij mannen
voor. Het hoeft niet zo te zijn dat mensen die kleurenblind zijn zwart-wit zien.
Ze zien echter alleen andere kleuren anders, of kunnen kleuren niet
onderscheiden. Er zijn twee vormen van kleurenblindheid. Het blauw-geel
kleurenblindheid, en rood-groen. Rood-groen komt vaker voor. Meestal treedt
kleurenblindheid op als één of meer van de drie typen kegeltjes, die naast de
staafjes een van de twee soorten lichtgevoelige cellen in het netvlies zijn,
niet goed of helemaal niet werken. Kleurenblindheid is meestal een
geslachtsgebonden erfelijke aandoening, hoewel er ook verworven vormen bestaan,
meestal door intoxicaties, soms met bepaalde geneesmiddelen.
Kokervisus (Tunnelvisus)
Bron: Dokterdokter.nl
Kokervisus, kokerzien, is een situatie waarin iemand niet goed meer kan zien. Hierbij ziet iemand nog maar een deel van de ruimte om zich heen en heeft een beeld alsof hij door een koker kijkt. Dit treedt op bij een normale gezichtsscherpte en kan voorkomen bij chronisch glaucoom (aanhoudende verhoogde oogdruk) en retinitis pigmentosa (een aandoening van de pigmentlaag van het oog).
Leber
Bron: erfelijkheid.nl
Leber's opticusatrofie is een erfelijke aandoening van de oogzenuw, veroorzaakt
door een verandering in het erfelijk materiaal. De oogzenuw is de verbinding
tussen het oog en de de hersenen. Bij Leber's opticusatrofie worden delen van de
oogzenuw en de netvlies aangetast. Het gevolg is dat het gezichtsvermogen in een
paar dagen tot weken sterk afneemt. Gewoonlijk vermindert het zicht na een half
jaar niet verder. Meestal begint Leber's opticusatrofie tussen de 18 en 35 jaar.
Vaak begint het eerst in één oog. Later vermindert ook het zicht in het andere
oog. Vooral het centrum van het gezichtsveld wordt aangetast. Het lijkt dan
alsof er een vlek voor het midden van het beeld zit. Meestal houdt men ongeveer
5 tot 10% van het gezichtsvermogen over. In enkele gevallen treedt er permanente
blindheid op, maar soms komt het gezichtsvermogen spontaan weer terug. In een
klein aantal gevallen gaat Leber ook samen met neurologische problemen zoals
spraak- of loopstoornissen.
Lui oog
Bron: ziekenhuis.nl
Amblyopie is een slecht gezichtsvermogen in een oog, ontstaan doordat dit oog
zich in de vroege kinderjaren niet normaal heeft kunnen ontwikkelen. In het
Nederlands spreekt men van een ‘lui oog’. Wanneer één oog een goed
gezichtsvermogen ontwikkelt, terwijl het andere oog dat niet doet, wordt het oog
met de slechtere gezichtsscherpte het ‘luie oog’ genoemd. De afwijking komt vrij
vaak voor: bij vier op de honderd volwassenen. Meestal is er slechts één van de
twee ogen lui, maar een ‘lui oog’ kan ook in zeldzame gevallen dubbelzijdig
voorkomen. Amblyopie kan alleen maar met succes behandeld worden gedurende de
vroege kinderjaren en daarom is het heel belangrijk dat deze afwijking vroeg
wordt ontdekt. In het algemeen kan worden gesteld dat de ogen van een kind onder
de drie jaar tenminste eenmaal moeten worden onderzocht. Wanneer er in de
familie sprake is van scheelzien, sterke brillenglazen, ‘luie ogen’ of andere
oogheelkundige afwijkingen, dan is het verstandig op nog jongere leeftijd dan
drie jaar een oogheelkundig onderzoek te verrichten.
Macula degeneratie
Bron: Novartis Nederland
Macula Degeneratie (MD) betekent letterlijk achteruitgang van de gele vlek. Het
is een ingrijpende oogaandoening waardoor de gezichtsscherpte afneemt. Bij MD is
de gele vlek of macula beschadigd. De gele vlek is weliswaar een klein onderdeel
van het netvlies, maar hiermee ziet u het grootste deel van de details. De gele
vlek zorgt ervoor dat u kunt lezen of iemands gezicht kunt herkennen. Er bestaan
twee vormen van Macula Degeneratie: een ‘droge’ en een ‘natte’ vorm. Bij de
‘droge’ vorm gaat het gezichtsvermogen langzaam achteruit. De ‘natte’vorm is een
agressieve variant van MD, waarbij het gezichtsvermogen zeer snel, soms in
enkele weken, terugloopt. MD kan leiden tot ernstige slechtziendheid met
ingrijpende gevolgen voor bijvoorbeeld lezen, autorijden, televisie kijken en
het herkennen van gezichten.
Metamorfopsie
Bron: leeshandicaps.nl
Metamorfopsie, vervormd zien van voorwerpen, betekent dat de retina niet langer
centraal op zijn normale plaats ligt. Zeer geleidelijk optredende metamorfospie
komt voor bij epiretinale fibrose of macular pucker, dat wil zeggen dat er
plooitjes in de retina ontstaan. Plotselinge metamorfopsie komt voor als er
bloed of vocht de centrale retina optilt.
Nachtblindheid
Bron: Gezondheidsplein.nl
Nachtblindheid kan aangeboren zijn (ongevoelig voor staafjes in het netvlies) of
kan ontstaan ten gevolge van oogaandoeningen als cataract of bepaalde vormen van
netvliesdegeneratie (zoals retinitis pigmentosa). Iemand die lijdt aan
nachtblindheid ziet slecht of helemaal niets bij gebrekkige verlichting. De
oorzaak van deze aandoening is een stoornis in de stofwisseling van het netvlies
door gebrek aan vitamine A in de voeding. Vitamine A is een belangrijke
bouwsteen voor de staafjes in het netvlies van het oog. De staafjes zijn een
onderdeel van het netvlies waarmee een verschil in lichtsterkte kan worden
waargenomen. Bij een tekort of fout van de staafjes neemt de gevoeligheid voor
licht af. Deze nachtblindheid moet niet verward worden met nachtblindheid bij
ouderen als gevolg van staar (vertroebeling van de lens).
Netvliesloslating
Bron: Ziekenhuis.nl
Een netvliesloslating (ablatio retinae) komt jaarlijks ongeveer bij 1 op de
10.000 mensen voor. Het kan op elke leeftijd optreden, maar bij ouderen is het
risico groter. Bijzienden of mensen met netvliesloslating in de familie lopen
meer risico. Ook na een staaroperatie is het risico toegenomen. Wanneer een
netvliesloslating niet wordt behandeld kan het leiden tot slecht zien of
blindheid. De meeste netvliesloslatingen worden veroorzaakt door de aanwezigheid
van een of meer scheurtjes in het netvlies. Deze scheurtjes of gaatjes worden
veroorzaakt door het optreden van veranderingen in het glasvocht. Wanneer in de
loop van het leven het glasvocht gaat krimpen dan kunnen op de plekken van de
aanhechting met het netvlies gaatjes ontstaan. Wanneer er eenmaal een gaatje
ontstaan is, kan er vloeistof tussen het netvlies en de diepere lagen van het
oog komen. Netvliesloslating kan ook ontstaan door beschadegingen van het
netvlies ontstaan door diabetische netvliesafwijkingen (suikerziekte).
Nystagmus
Bron: Onbekend
Een nystagmus is een ongecontroleerde heen en weer gaande beweging van het oog.
de beweging heeft snelle en langzame fases. nystagmus word in twee groepen
verdeeld;de slingernystagmus,waarbij het oog continu naar een kant beweegt (horizontaal
of verticaal) en de ruknystagmus, waarbij de bewegingen eerst langzaam en lang
zijn,gevolgd door een snelle ruk de andere kant op die van korte duur is. een
nystagmus kan vierverschillende richtingen hebben; horizontaal, verticaal,
diagonaal of ronddraaiend. een nystagmus kan zowel in de blik vooruit als in de
blik opzij aanwezig zijn. een nystagmus kan een alleenstaand probleem zijn of
gepaard gaan met een andere oogaandoening.
Oogbindvliesontsteking
Bron: Medicinfo.nl
Het oogwit en de binnenkant van de oogleden zijn bekleed met een dun laagje
slijmvlies dat we bindvlies noemen. Een bindvliesontsteking (conjunctivitis)
wordt meestal veroorzaakt door virussen of bacteriën. Dit soort ontstekingen
komt veel voor en is besmettelijk maar onschuldig. Het gaat meestal binnen een
week vanzelf over, net als een verkoudheid. Meestal zijn beide ogen tegelijk
ontstoken. Lenzen die niet goed passen, veel of lang achtereen zijn gedragen of
slecht zijn onderhouden, kunnen de ogen extra irriteren. Ook een allergische
reactie kan een oorzaak zijn. Hooikoorts is een bekende oorzaak van allergische
conjunctivitis. Verder kunnen huisdieren, voedsel en chemische producten zoals
make-up de aandoening veroorzaken. Bacteriële infecties veroorzaken vooral bij
pasgeboren baby’s wel eens bindvliesontsteking De baby krijgt dan een
'plakkerig' oog dat snel over gaat. Koortsuitslag of herpes simplex kan zich
soms verplaatsen naar het oog waar het zich makkelijk kan verspreiden naar de
diepere lagen en littekens en soms blindheid kan veroorzaken.
Oogontsteking inwendig (uveitis)
Bron: ziekenhuis.nl
Uveitis is een ontsteking van het vaatvlies in het oog. Uveitis wordt gebruikt
als een verzamelnaam voor inwendige oogontstekingen. verschijnselen kunnen zijn
vermindering van het gezichtsvermogen van één of beide ogen, wazig zien, last
hebben van zwarte vlekjes of slierten in het beeld. Maar ook het licht niet goed
kunnen verdragen. Uveitis kan heel plotseling beginnen met een pijnlijk, rood
oog of met geleidelijk waziger zien. Het kan in één oog voorkomen of afwisselend
in één van beide ogen, of in beide ogen tegelijkertijd. Soms is het onderscheid
niet goed mogelijk. Er kan ook sprake zijn van een ontsteking in het hele oog (panuveitis).
Deze indeling is van belang, omdat de verschillende vormen van uveitis een
verschillend beloop hebben. Het verloop bepaalt onder andere de keuze van de
behandeling. Bij een uveitis zijn de aangrenzende lagen, zoals netvlies en harde
oogrok, meestal ook betrokken bij de ontsteking.
Presbyopie
Bron: Kiesbeter.nl
Na ongeveer het veertigste jaar merkt bijna iedereen dat men steeds meer moeite
heeft met kleine letters als gevolg van het ontstaan van presbyopie. Iemand met
een normaal gezichtsvermogen kan nabije voorwerpen duidelijk zien doordat de
elastische lens van het oog van vorm verandert en dikker en boller wordt wanneer
hij zich op voorwerpen dichtbij richt. De dikkere lens bundelt lichtstralen van
nabije voorwerpen op het lichtgevoelige netvlies achter in het oog:
accommoderen. Naarmate we ouder worden, wordt de lens minder elastisch en neemt
het accommodatievermogen af. Uiteindelijk kunnen lichtstralen van nabije
voorwerpen niet meer op het netvlies worden gebundeld en zien we die onscherp.
Doordat presbyopie zich langzaam ontwikkelt, merkt men niets van de eerste
stadia. Gewoonlijk worden de symptomen duidelijk tussen veertig en vijftig jaar.
Verziende mensen kunnen op jongere leeftijd merkbare symptomen vertonen.
Retinitis Pigmentosa
Bron: Ziekenhuis.nl
Retinitis pigmentosa (ook wel TRD tapetoretinale degeneratie, genoemd) is
eigenlijk niet één ziekte maar een verzamelnaam voor een groep ziekten die
gekenmerkt wordt door slecht zien in het donker (nachtblindheid) en zeer
geleidelijke beperking van het gezichtsveld, die uiteindelijk leidt tot
kokerzicht. De ernst en het beloop kunnen heel erg wisselen: soms zijn de
symptomen al op kinderleeftijd duidelijk, soms wordt de ziekte pas op middelbare
leeftijd vastgesteld. Wij gaan ervan uit dat de aanleg om de ziekte te krijgen
in alle gevallen erfelijk bepaald is. Het gaat hierbij om verschillende vormen
van erfelijkheid, waarbij de kans om de aandoening over te dragen op eventuele
kinderen varieert van zeer gering (minder dan 1%) tot vrij aanzienlijk (maximaal
50 %). Indien u een erfelijkheidsonderzoek wilt, kunt u dat overleggen met uw
oogarts of met uw huisarts. Geschat wordt dat ongeveer 1 : 4000 mensen retinitis
pigmentosa (RP) heeft. Dat betekent dat circa 4000 mensen in Nederland deze
aandoening hebben .Omdat de aanleg van de ziekte erfelijk is, zullen soms
meerdere familieleden RP hebben, zodat de ziekte en het beloop al uit ervaring
bekend zijn. Toch kunnen er grote verschillen zijn in het beloop van de ziekte,
zelfs binnen één familie! Bovendien is het zo, dat bij ongeveer de helft van de
RP patiënten geen andere familieleden met de aandoening bekend zijn.
Scheelzien
Bron: Ziekenhuis.nl
Scheelzien is een afwijking van de stand van de ogen, waarbij de ogen niet op
hetzelfde punt gericht zijn. Het ontstaat meestal op kinderleeftijd, maar kan
ook bij volwassenen optreden. Scheelzien komt voor bij 3 - 5% van de bevolking .
Wanneer de beide ogen niet op hetzelfde punt gericht staan treed er dubbelzien
op. Schele kinderen hebben de mogelijkheid het beeld afkomstig uit het oog met
de afwijkende stand in hun hersenen te onderdrukken ( er treedt suppressie op)
Als steeds hetzelfde oog scheel kijkt en onderdrukt wordt dan kan dit oog lui
(amblyopie) worden . Het kan dan niet meer scherp zien. De voornaamste reden om
scheelzien al op jonge leeftijd op te sporen is een eventueel lui oog op tijd te
ontdekken en met grote kans op succes te behandelen. Om inzicht in de oorzaken
en gevolgen van het scheelzien te krijgen is het belangrijk te weten dat mensen
zien met beide ogen. De beelden uit beide ogen worden in de hersenen verenigd
tot één beeld. Dit vermogen tot tweeogig zien ontwikkelt zich in de eerst zes
tot zeven levensjaren van het kind, waarbij de belangrijkste ontwikkelingen al
plaats vinden in de vroegste levensperiode. Als de normale ontwikkeling van het
tweeogig zien wordt verstoord kan scheelzien optreden. Factoren die een rol
kunnen spelen bij het ontstaan van scheelzien zij o.a. erfelijke aanleg of
medische problemen in de periode rond de geboorte. Ook de eventuele brilsterkte
van de ogen kan het ontstaan van scheelzien in de hand werken. Een hoge
verziendheid is een risicofactor voor het ontwikkelen van scheelzien. Verder kan
een verschil in sterkte tussen de beide ogen leiden tot verstoring van het
tweeogig zien en tot scheelzien.
Syndroom van Usher
Bron: erfelijkheid.nl
Het syndroom van Usher is een erfelijke aandoening. Door deze aandoening
ontstaan slechthorendheid/doofheid en slechtziendheid/blindheid. De oorzaak is
een verandering in het erfelijk materiaal. De meest duidelijke symptomen van het
syndroom van Usher zijn gehoorverlies en Retinitis Pigmentosa. Soms is er ook
sprake van evenwichtsproblemen. De overerving van het syndroom van Usher
verloopt autosomaal recessief.
Syndroom van Wagner
Bron: syndroomvanwagner.nl
Het syndroom van Wagner is een zeldzame erfelijke aandoening van netvlies en
glasvocht. Het is een aandoening van het collageen, een belangrijk onderdeel van
bindweefsel. Het belangrijkste fenomeen is een optisch leeg glasvocht, waarin de
normale structuur ontbreekt. Ontbrekende of zwakke bloedvaten aan de rand van
het netvlies, maken dat het netvlies zwakker is dan gebruikelijk en kunnen
zorgen voor nachtblindheid. Staar treedt bij Wagner op veel jongere leeftijd op,
al vanaf 30 jaar. En ook atrofie van het vaatvlies is een probleem. De meeste
mensen met Wagner zijn matig bijziend. Niet iedereen heeft de ziekte in dezelfde
mate: ongeveer een kwart heeft weinig of geen last, ongeveer de helft heeft
matige problemen en het laatste kwart heeft ernstige problemen, zoals
netvliesloslatingen. De ziekte heeft een langzaam progressief verloop door
toename van de degeneratieve verschijnselen. Het syndroom is een autosomale
dominante aandoening. Dat betekent dat mensen die het syndroom hebben, dat
overdragen aan de helft van hun kinderen, of dat nu meisjes zijn of jongens.
Triplopia
Bron: leeshandicaps.nl
Triplopia is een aandoening aan het oog, waarbij van hetzelfde object drie
beelden worden waargenomen (drievoudig zien).
Verhoogde oogdruk
Bron: Wikipedia
Is niet bepaald een ziekte, maar door omstandigheden kan deze oogdruk zich
verhogen. De oogdruk is de inwendige druk die in een oog heerst. De druk is
essentieel voor het normaal functioneren van het oog. De druk zorgt voor een
gelijkblijvende afstand tussen het hoornvlies, de lens en het netvlies van het
oog, als ook voor een gelijkmatige oriëntatie van de lichtreceptoren op het
netvlies. Het kamerwater, dat in de epitheelcellen van het straallichaam wordt
geproduceerd, is voor de oogdruk verantwoordelijk. De normale oogdruk ligt, als
gevolg van een nauwkeurig regelmechanisme in de productie en afvoer van
kamerwater, tussen de 10 en de 22 mm Hg. De oogdruk kan worden gemeten met
behulp van een tonometer. Wanneer de oogdruk te hoog wordt (dat wil zeggen,
hoger dan 22 mm Hg), is de kans op het ontstaan van glaucoom verhoogd, waardoor
schade aan het netvlies of aan de oogzenuw kan ontstaan.