| Antwoord: Door hun eigen visuele handicap lag het voor hen meer voor de hand, zeker in die tijd (jaren 80) om mij beschermd op te voeden. Zelf zou ik een iets minder beschermdere opvoeding voor mijn kinderen wensen. |
| Antwoord: Nee dat was het niet, natuurlijk gebeurde het wel eens dat alleen hij dingen moest doen, die alleen een geodziende kan, maar opzich speelde dat geen rol. |
| Antwoord: Dat vind ik een buitengewone slechte opstelling naar de maatschappij en naar het integratievraagstuk. Juist door contacten over en weer op te bouwn en te onderhouden, geef je jezelf kansen en ervaart men wat het betekent een handicap te hebben. |
| Antwoord: Zich meer inleven in de situatie, meer voorlichting aannemen en te erkennen dat er ook een mens zit achter de handicap. Door iemand met een visuele handicap een kans te geven op de werkvloer, geef je de kracht van je bedrijf een meerwaarde en een beter aanzien naar de maatschappij.
|
| Antwoord: Nee, niet bepaald iemand in het bijzonder. Ieder mens is uniek en daarom is het moeilijk iemand als voorbeeld voor jezelf te hebben. Al zijn er wel meer dan een hand vol visueel gehandicapten, waarvan ik denk, zo daar heb ik echt bewondering voor, zoals bijvoorbeeld een Ray Charles, ook omdat hij een dubbele handicap had, zwart en blind en het toch heeft gemaakt! |
|